Ostrvo Hios je peto po veličini ostrvo u Grčkoj, smešteno u istočnom Egeju, nadomak turske obale. Od gradića Češme, u blizini Izmira, deli ga samo 8 kilometara, pa svakodnevne trajektne linije čine ostrvo lako dostupnim i iz Turske i iz Grčke. Osim toga, iz luke Hios lako možete posetiti i obližnja ostrva Psara i Oinouses, što ga čini savršenom bazom za istraživanje.

Hios je idealna destinacija za one koji traže opušten odmor u kombinaciji sa bogatom istorijom i autentičnom kulturom. Ostrvo je posebno poznato po: mastiki – aromatičnoj smoli koja se dobija iz stabla mastike i koristi se u kulinarstvu, medicini i kozmetici; srednjovekovnim selima i tvrđavama, koja svedoče o burnoj prošlosti; čistim i osamljenim plažama, od peščanih uvala do vulkanskih obala. Porodična odmarališta, gostoljubivi domaćini i odlična gastronomska ponuda doprinose tome da Hios bude savršen izbor za porodični odmor.

Kako doći na Ostrvo Hios

Ostrvo Hios – Smeštaj, plaže, znamenitosti

Ostrvo Hios – Istorija

Prema starogrčkoj mitologiji, prvi kralj Hiosa bio je Oinopeon (Inopion), unuk kralja Minosa sa Krita i sin boga Dionisa i Arijadne. Smatra se da je upravo on naučio ostrvljane kako da gaje vinovu lozu, čime je postavio temelje vinogradarstva na ostrvu. Prema legendi, ostrvo je ime dobilo po njegovoj ćerki Hioni.

Takođe, kaže se da je Hios rodno mesto Homera, najvećeg antičkog pesnika. U selu Vrontados nalazi se stena Daskalopetra, gde se, prema predanju, Homer okupljao i podučavao svoje učenike.

Praistorija i antika

Prvi tragovi ljudskog prisustva na Hiosu datiraju iz neolitskog i bronzanog doba. Tokom 7. veka p. n. e. ostrvo je postalo značajan centar umetnosti, posebno vajarstva – čuveni hioski vajari bili su među najpoznatijima tog vremena.

Hios je tokom pomorske bitke kod Salamine bio na strani Persijanaca, ali se kasnije, tokom Peloponeskog rata, priklonio Atini i ostao pod njenom kontrolom do 356. p. n. e. Nakon toga ostrvo je steklo nezavisnost i prosperitet, oslobođeno od plaćanja danka Atini. Kasnije je potpalo pod vlast Rimljana.

Jedna od najznačajnijih ličnosti tog perioda bio je Erazistrat sa Hiosa (310–250. p. n. e.), lekar koji je naučno proučavao funkcije ljudskog tela i osnivač medicinske škole u Aleksandriji. Njegov rad na istraživanju srca i cirkulacije smatra se pionirskim.

Vizantijski i srednjovekovni period Ostrvo, Hios

U vizantijsko doba, Hios je bio strateški važan, ali podaci o tom periodu su ograničeni. Ostrvo je bilo često meta napada pirata, a u 14. veku zauzeli su ga Đenovljani, koji su ostali na njemu sve do 1566. godine. Nakon toga, Hios su osvojili Osmalije, ali su stanovnici uživali brojne privilegije zbog izvoza mastike – dragocene smole koja je bila veoma cenjena na dvoru sultana.

Trgovina je donela procvat umetnosti, književnosti i obrazovanja. U 18. veku osnovana je Hioska škola, izgrađene su mnoge crkve i raskošne vile, a ostrvo je postalo jedno od najprosperitetnijih u Egeju.

Masakr na Hiosu (1822)

Tokom Grčke revolucije 1821. godine, Hios je pokušao da se pridruži ustanku. Međutim, 30. marta 1822. godine, osmanska vojska pod komandom Kara Ali-paše izvršila je strašan masakr – ubijeno je oko 25.000 ljudi, dok je oko 50.000 stanovnika odvedeno u ropstvo.
U znak odmazde, grčki admiral Konstantinos Kanaris uspeo je da potopi brod Kara Ali-paše, ubivši ga 6. juna iste godine.

Ovaj događaj izazvao je ogroman odjek širom Evrope i podstakao filohelenizam. Viktor Igo napisao je pesmu „Enfant de Chios“, dok je francuski slikar Ežen Delakroa naslikao čuveno delo „Le Massacre de Chios“, koje danas krasi Luvr.

Ostrvo Hios – Povratak i moderni period

Prvi povratnici na ostrvo pojavili su se već 1832. godine. Ali Hios je 1881. godine pogodio katastrofalan zemljotres, u kojem je poginulo više od 6.000 ljudi, a grad je pretrpeo ogromnu štetu.

Konačno, 11. novembra 1912. godine, tokom Prvog balkanskog rata, Hios je oslobođen i zvanično pripojen modernoj grčkoj državi.