Larisa je glavni grad Tesalije i jedan od retkih grčkih gradova koji uopšte ne živi od turizma. Leži nasred plodne ravnice, uz reku Pinios, ima oko sto trideset hiljada stanovnika i pre svega je poljoprivredno i trgovačko središte. Za putnika to znači nešto prilično prijatno: cene su niže nego bilo gde na obali, kafići su puni domaćih ljudi, a ništa nije namešteno za goste.
A istorija je duboka koliko i grčka: naselje na ovom mestu postoji još od neolita, a samo ime na starogrčkom znači utvrđenje. Ovde je, po predanju, umro i Hipokrat.
Šta videti
- Antički teatar — sagrađen u 3. veku pre nove ere na južnoj padini brda Frurio, mermerni i toliko veliki da je primao između deset i dvanaest hiljada gledalaca. Nalazi se usred grada, uz samu ulicu, pa se vidi i u prolazu.
- Brdo Frurio — nekadašnji akropolj, danas park sa vizantijskim ostacima, drugim antičkim teatrom i letnjom pozornicom.
- Bezesteni — otomanska natkrivena tržnica iz 15. veka, jedna od najbolje očuvanih u Grčkoj.
- Dijahronični muzej — nalazi iz cele Tesalije, od praistorije do vizantijskog doba, moderno postavljeni.
- Park Alkazar uz Pinios — gradsko šetalište sa platanima, mostovima i biciklističkim stazama.
- Pešačka zona — jedna od najvećih u Grčkoj, sa trgovima Centralnim i Tahidromiu kao središtem večernjeg života.
Zašto bi neko stao u Larisi
Iskreno, retko ko dolazi u Larisu zbog Larise. Ali grad ima nešto što nema nijedno mesto u Tesaliji — položaj. Nalazi se na pola puta između Atine i Soluna, na glavnoj pruzi i autoputu, a odatle je sat vremena do Meteora i Trikala, sat do Volosa i pola sata do Olimpa i planine Ose. Ko putuje kolima ili vozom, ovde dobija najjeftinije noćenje u regionu i pristojan večernji izlazak.
| Odredište | Udaljenost | Vožnja |
|---|---|---|
| Klisura Tempi | ~25 km | 25 min |
| Planina Osa i obala | 40–60 km | 45–70 min |
| Volos | ~60 km | 50 min |
| Meteori i Kalambaka | ~80 km | 1 h |
| Solun | ~150 km | 1 h 30 min |
| Atina | ~355 km | 3 h 30 min |
Praktično
- Voz — Larisa je najvažniji železnički čvor u zemlji posle Atine i Soluna; odavde ide i ogranak za Volos i za Kalambaku.
- Iz Srbije — oko 750 km preko Evzonija i Soluna, autoputem do samog grada.
- Leto je vruće — ravnica se u julu i avgustu pretvara u pećnicu, sa temperaturama i preko četrdeset stepeni. Proleće i jesen su daleko prijatniji.
- Hrana — kao i u Volosu, i ovde se pije cipuro uz meze; ceo kraj je poznat po njemu.
Smeštaj je znatno povoljniji nego na obali i lako se nalazi i u poslednjem trenutku — proverite dostupnost i cene za svoje datume.
